SUSKUN MUTLULUKLAR

Kış uykusundan uyandı kalemim...
Başlasın kalemimin saltanatı. Kabin huzurunu mutluluğunu, umutlarını, özlemlerini anlatsın dursun dünyaya.
Dünyanın baharının, güzünün senin ellerinde olduğunu söylesin dostlara.
Suskunluk her zaman hüzünden olmuyormuş meğer. Bazen o kadar tam olurmuş ki insan bişeyler karalamaya yada cümleler kurmaya ihtiyaç duymazmış. Buzdan kaleleriniz bazen mutluluk dışarı kaçmasın diye kapatılırmış kalbimizce.
Zaman herşeyi değiştiriyor... gün geliyor mutluluğun da kendi tercihin olduğunu kavrayıveriyorsun. Korkmuyosun mutluluğun kaçacağından açıyosun kalenin kapılarını sonuna kadar. Beklentisiz umarsız çıkarsız. Geliyor sana ait olanlar iki adım öteden ya da dünyanın bi ucundan ve seni ilkbaharın doğayı büyüttüğü gibi büyütüyor .... Başlıyosun yazmaya...