Öğle uykusunu fazla kaçırmış günün sonu, gecenin sessizliğine vurunca, yapayalnız kalmak zor iş. Derin bir uyku kadar iyi bir dost yok yalnızlığının ıspatı soğuk yatağında. Belki gecenin kör vakti sesiyle sesizliği bozan birileri olsa ahizenin ucunda, eğlenceli olurdu bu uykusuzluk. Ama canı kimseyi aramayı çekmiyorsa insanın yapacak bişe yok! çile küpünün dolmasını bekleyeceksin.
Nedense boş boş beklerlerken, insanın aklına hep olmazlar gelir ne garip dimi. Şu arasa bu arasa desem kolay! Bi umut var. Ama olmazın olmazı varsa kalbinde umut...???? Hep onları ister kalbim nedense benim. Siz 'İstediğin ne kadar olmaz olabilir ki?' diye düşünmeden söyleyeyim hemen. Şu anda en çok rehbere bakarken kendimi görüp arayabilmek isterdim. Düşünsenize telefonda saatlerce kendinizle muhabbet edebilmek ne güzel seydir. Kendi kendine konuş mu diyosunuz? aynı şey mi canım? iki kişi olmakla, iki kişi olmaya calışmak çok farklı şeyler hem zaten telefonunun iki tuşuna basıp ulaşır gibi ulaşamıyorsun bazen kendine.
29 Ağustos 2010 Pazar
OLMAZIN OLMAZI
Gönderen mythemis zaman: 8/29/2010 12:06:00 AM
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder